Categorie Interview

Die arme weesjes van de Hooftskade

De huidige bewoners noemen het een “Oase van rust”, maar tot 1942 bood het monumentale pand aan Hooftskade 1 onderdak aan honderden weeskinderen. Ien Weverling (92) was één van hen: “Echt naar mijn zin had ik het natuurlijk niet, maar ik heb er wel lekker de beest uitgehangen.”

Weverling was negen jaar oud toen zij in 1935 werd geplaatst in het weeshuis. Als schoolmeisje bestond haar belangrijkste dagtaak uit breien, maar op woensdagmiddag werd er wel eens een uitstapje gemaakt: “Dan gingen wij wandelen in het Scheveningse bos”, herinnert zij zich. “Opgesteld in zo’n keurig rijtje. De mensen die wij tegenkwamen bleven dan altijd even staan en zeiden dan: ‘Ah, wat zielig, die arme weesjes’...

Lees meer

Het “Vaarwel” van Bral volledig volwassen

DEN HAAG – De boom staat nog in de kamer, maar de vraag “waar gaan we in het nieuwe jaar naartoe?” dringt zich al langzaam aan ons op. De laatste dagen van het jaar worden vooral gebruikt om terug te kijken op de voorbijgegleden twaalf maanden. Op tv strijden Youp en Guido om Neerlands gunst, maar de Haagse regio heeft Sjaak Bral. Voor de achttiende keer op rij zegt deze cabaretier “Vaarwel” tegen het afgelopen jaar. “Ik ben er op een hele rare manier ingerold, maar daardoor heb ik wel leren zwemmen.”

Je bent begonnen als stand up comedian. Wanneer kwam het moment dat je dacht: “de oudejaarsconference is wel iets voor mij?”
“Als stand up comedian verzin je de hele dag grappen...

Lees meer

Paul van Vliet: “Er was maar één Wim Kan en dat is natuurlijk maar goed ook”

DEN HAAG – “Wim Kan was in staat de mensen onwaarschijnlijk hard te laten lachen. Er werd bij Kan zo hard gelachen als er bij niemand werd gelachen.” Aan het woord is Paul van Vliet. De met een eeuwige jeugd gezegende eminence grise van het Nederlands cabaret haalt een herinnering op aan Wim Kan, de iconische cabaretier die Nederland in de jaren zestig en zeventig aan radio en tv kluisterde met zijn gemiddeld driejaarlijkse oudejaarsconferences. “Wim Kan bracht Nederlandse samenleving in een uurtje terug tot een overzichtelijke zandbak, waar wij met zijn allen omheen zaten. Hij besprak de hoogwaardigheidsbekleders die hij tot kleine karikaturen terugbracht”.

“Ik weet nog dat ik als jongetje bij hem in Diligentia zat en dat ik dacht: ‘Nu moet hij ophouden, want ik houd het niet meer...

Lees meer